wat zoek je?

woensdag 14 februari 2018

POËZIE / chicorei



oudbakken chicorei
uit de pot schrapen
met een vork, de zon
schijnt in lange strepen
over de rug van mijn hand
naar de vork die nu rechtop
in het kopje staat, met melk
uit een busje met een rietje
maar dat plakt nog steeds
vast aan de rand van de zijkant
maar geen zenuwinzinking
vandaag, dat staat niet gepland

vrijdag 9 februari 2018

POËZIE / vrijdag visdag

vrijdag visdag en er
knalde een pinguïn
op mijn talloor
die zien er toch allemaal
hetzelfde uit, een meer
of minder, wat maakt het uit?


blijf thuis, daar is ’t veilig
op ’t straat gaat ge onderuit
met uw klarrejassen en ook
anders wordt er niet gewerkt

voor de rest valt er niks te doen
buiten wat vluchtelingen oppakken
want die kunnen niet thuisblijven
altijd dezelfde zever daarmee
sans-papier, dat weegt gelijk
een presse-papier en
als ge dat niet gelooft
dan blazen we wel wat
anders door uw strot

kijk daar een vliegende pinguïn!

woensdag 7 februari 2018

POËZIE / moderne tijden

moderne tijden
we sturen auto's
naar de maan
vluchtelingen
naar de dood
de trein komt
zelden op tijd
vaak helaas nooit

zondag 4 februari 2018

POËZIE / lampjes



het sneeuwt lampjes 

uw gezicht lacht licht
aan licht uit klikklak
duw de knop naar onder

verwonder u niet
want wie de vraag
stelt niets voor want
wat normaal is voor u
is niet per se normaal
dat we daarover tateren

wat er niet is zien we niet
kijk, het sneeuwt lampjes


zaterdag 3 februari 2018

POËZIE / ochtendgloren

de zoete geur van stijfsel
op gestoomd katoen
sijpelt binnen als een
versgebakken pistolet
vijf uur ochtengloren
voeten sporen huiswaarts
lawaai dringt al binnen
razende stilte in de oren


mijmerend van muurbloempjes
behang en zwarte raven
bakens van licht blijken
vuurtorens woestelingen
kaf op koren
baronnen van beton

ik zoek u tussen stapels papieren
een stempel hier een kreukel daar
tussen witte lakens, strakgestreken
krakend van de zoekgeraakte
menselijkheid – zwaarte weegt

vrijdag 2 februari 2018

POËZIE /zon

zo ziet zon eruit
het daagt om grijs
weg te denken
vooruit te gaan
naar betere tijden

mekaars koppen niet
inrammen maar poten
van onder schoon verdiepen
tot het balkon beneden ligt
en iedereen dragen kan